Laten we ons de energieontwikkeling van het land voorstellen als een grootse reis-waarbij elk beleid, elk doel en elke technologie een 'speler' is met een duidelijke rol en passie. Het communiqué van de twintigste vierde plenaire zitting is niet zomaar een stukje papier; het is een ‘routekaart’ die deze spelers volgen, en als we dieper ingaan op de belangrijkste punten op het gebied van energie, kunnen we ze bijna horen ‘praten’ over hun missies.
Als eerste komen de ‘Green Transformation Leader’ en de ‘Dual Carbon Guide’ aan bod. Het communiqué roept luid: "We versnellen de all-groene transformatie van de economische en sociale ontwikkeling om een prachtig China op te bouwen!" Het is alsof deze leider met een vlag zwaait en iedereen eraan herinnert dat 'heldere wateren en weelderige bergen van onschatbare waarde zijn'-niet alleen een slogan, maar een manier van leven. Geleid door de ‘dual carbon’-doelen (koolstofpiek en koolstofneutraliteit) leidt deze leider een team: koolstofreductie, vervuilingsreductie, groene ontwikkeling en economische groei zijn allemaal ‘teamgenoten’ die hand in hand lopen. Samen bouwen ze een ‘ecologische veiligheidsbarrière’ (zie het als een sterk schild) en pompen ze het ‘momentum voor groene groei’ op (zoals een sportdrank die iedereen op de been houdt). Voor mij laat dit zien dat een groene en koolstofarme ontwikkeling-niet alleen maar een 'bijtaak' meer is-het is de 'hoofdpersoon' van het Chinese ontwikkelingsverhaal. Het gaat niet langer om ‘proberen’ groen te zijn; het gaat over 'groen moeten zijn' en het goed doen
De volgende is de 'Nieuwe Energiesysteembouwer'-druk, vastberaden en vol plannen. Het communiqué luidt: "Schiet op en bouw het nieuwe energiesysteem!" Deze bouwer werkt niet alleen; het coördineert met twee "assistenten": de energieaanbodkant en de energieverbruikkant. Aan de aanbodzijde streeft het land ernaar dat meer schone,-koolstofarme energie (zoals wind- en zonne-energie) centraal komt te staan. Aan de consumptiekant moedigt het iedereen aan om verstandiger met energie om te gaan. Beschouw het nieuwe energiesysteem als een ‘slimme partij’: hernieuwbare energie is de ‘hoofdgast’ (het aandeel ervan in het terminale energiegebruik zal stijgen) en allerlei soorten energiebronnen (kolen, gas, hernieuwbare energiebronnen) kletsen en werken soepel samen, in plaats van te vechten om aandacht. Ik denk dat dit cruciaal is-omdat één enkele energiebron niet de behoeften van het hele land kan 'dragen'. Een flexibel, intelligent systeem is als een goed{9}}georganiseerde partij: iedereen heeft een rol, en alles loopt vlekkeloos.
Dan is er nog de 'Dual Carbon Steward'-kalm, stabiel en nooit gehaast. Het communiqué geeft het een duidelijke opdracht: "Het actief en gestaag bevorderen en bereiken van CO2-piek, en het versnellen van de verschuiving naar een groene productie en levensstijl." Deze rentmeester weet dat het bereiken van een koolstofpiek in 2030 en koolstofneutraliteit in 2060 geen 'sprint' is-maar een 'marathon'. Tijdens de periode van het veertiende vijf-jarenplan zal het dus niet 'te hard gaan' en chaos veroorzaken. In plaats daarvan neemt het kleine, stevige stappen: het beteugelen van de groei van fossiele energie (zoals tegen steenkool en olie zeggen dat ze "een stap terug moeten doen"), het stimuleren van niet-fossiele energie (wind- en zonne-energie een schouderklopje geven) en het verbeteren van het beheer van de CO2-uitstoot (het opstellen van duidelijke "regels", zodat iedereen eerlijk speelt). Ik waardeer deze "stabiele" aanpak. Het overhaast doorvoeren van CO2-reductie zou de economie kunnen schaden, maar te langzaam handelen zou het raam missen. Het evenwicht van de rentmeester is precies wat we nodig hebben
Last but not least is de 'Tech Innovator'-het 'brein' van het energieteam. Het communiqué noemt het niet direct, maar geeft het een superkracht: 'zelf-afhankelijke en onafhankelijke technologische innovatie'. Deze innovator is als een ‘gekke wetenschapper’ (op de beste manier) die aan nieuwe energietechnologieën werkt. Het door het communiqué goedgekeurde 'voorstel' zegt dat het bouwen van een modern industrieel systeem een toptaak is-en het vermeldt specifiek 'het versnellen van de ontwikkeling van strategische opkomende industrieën zoals nieuwe energie', plus sleutelgebieden als waterstofenergie en kernfusie. Voor mij betekent dit dat de innovator een ‘groot budget’ krijgt en een ‘gratis pas’ om te experimenteren. Waarom doet dit er toe? Want als we voor kernenergietechnologieën afhankelijk zijn van andere landen, zijn we als een wandelaar zonder kaart. Door onze eigen technologie onder de knie te krijgen-of het nu gaat om betere zonnepanelen of veiligere kernfusie-kunnen we de energiewedloop leiden en niet alleen maar volgen.
Al met al gaat het communiqué van de Vierde Plenaire Vergadering niet alleen over beleid-het gaat over een team van 'energiespelers' die samenwerken aan een groenere, onafhankelijkere toekomst. Van de leider op het gebied van groene transformatie tot de tech-innovator: iedereen heeft een rol te spelen. En als ze synchroon blijven werken, zal het Chinese energieverhaal de moeite waard zijn om te vertellen.
